de rots van mijn bestaan

al zou mijn vlees en mijn hart bezwijken, mijns harten rots en mijn erfdeel is God voor eeuwig. Psalm 73:26

Al bezwijkt mijn hart en vergaat mijn lichaam, de rots van mijn bestaan, al wat ik heb, is God, nu en altijd. (NBV)

Dit is een uiting van rotsvast vertrouwen op God, onwankelbaar in de grootste crisis.

Als je lichaam niet meer kan en je zou merken dat je hart het opgeeft, wat blijft dan nog over? Is alles dan voorbij? Zal er misschien iets zijn na dit leven? Of is er de “vaste Rots van je behoud” zoals dat is verwoord in een mooi oud lied?

Als je Hem de leiding over je leven geeft, zal de onvergankelijke, eeuwige God je in heerlijkheid opnemen als je aardse leven ophoudt. (vers 24) .

Het is zo veilig om dicht bij Hem te zijn, dicht bij Hem te leven en daar steeds weer voor te kiezen in plaats voor van alles op aarde. Als je dan ernstig ziek zou worden stort je leven niet in, nee het is verankerd in God die van je houdt.

Na zijn sterven is iemand die zo geleefd heeft een troost voor zijn nabestaanden en een aansporing om God te zoeken.

 


Lees ook:

Wees niet bezorgd – God is dichtbij!

Als jonge christelijke moeder worstelde Julie met bezorgdheid – totdat ze een bemoedigend woord vond dat haar de kracht gaf om de dag door te komen. Lees meer »